اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٢٥ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

(بيت:)

و بايد كه در امساك مبالغت ننمائى و بحد بخل نرسى، و همچنان‌[١] در اعطا از اسراف تحاشى نمايى، و على الجمله در هر دو طرف از تقتير و تبذير محترز باشى، تا از ثمره ثواب و ثنا[٢] محروم نمانى، و عمل تو باطل و سعى تو ضايع نباشد.

و در همه حالات باداى شكر بر وفق رفق طلب مزيد خيرات و مبرات لازم شمار. و هرگاه كه نخوت و تكبرى بنفس تو راه خواهد يافت، و شيطان غرور و سلطان عجب بر تو مستولى [١٩ پ‌] خواهد گشت، دفع نخوت و تجبّر و اصلاح نفس [خود] بتذكر حالت خويش در اين عالم، و زوال و انقلاب احوال آن، و قلت و خساست آنقدر كه از دنياى فانى نصيب و قسمت تو آمده است، واجب شناس!

شعر:

[١]خ: و همچنين.

[٢]خ: ثواب دنيا.

[٣]خ: الا.