اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٦٩ - من كلام الحكماء و الدعاة

عمران، و اعمر منها قلب من يطلبها. ترجمه: دنيا خراب است، و از آن خراب‌تر دل كسى كه عمارت دنيا كند. و بهشت سراى عمارت است، و از آن معمورتر دل كسى كه طلب آخرت كند.

(٣٤) سال حكيم رجلا، فقال: ادرهم من المنام احبّ اليك ام دينار فى اليقظة؟ فقال: دينار فى اليقظة. فقال: كذبت، لانّ الّذى تحبّه فى الدّنيا كانّك فى المنام، و الّذى تحبّه فى الآخرة كانّك تحبّه فى اليقظة. ترجمه: حكيمى مردى را ديد، گفت: درهمى در خواب دوست‌تر دارى يا دينارى در بيدارى؟ گفت دينارى در بيدارى. گفت: دروغ ميگويى، زيرا كه آن چيزى كه دوست ميدارى آن را در دنيا مثل آنست كه در خواب دوست ميدارى، و آن چيزى كه دوست ميدارى آن را در آخرت مثل آنست كه در بيدارى دوست ميدارى.

(٣٥) [و ليكن‌] مبادرتكم [الى الخروج من الدّنيا كمبادرتكم‌[١]] الى الخروج من الوليمة الى اهاليكم. ترجمه:

شتافتن شما بخروج از دنيا، بايد كه چون شتافتن شما باشد بخروج از سراى مهمانى با خانه‌هاى خود.

(٣٦) الدّار دار نجاة و ربح، فالويل لمن تزوّد منها الخسار و الهلاكة. ترجمه: دنيا سراى نجات و سودست، واى [بر] آنكس كه از دنيا هلاكت و خسارت بزاد بردارد.

[١]در اصل آمده: ليكم مبادرتكم.