اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠١ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

شعر

و نيز بآن‌[٢] توفيق ايزدى و جاذبه فضل الهى، معينى غريزى و معاونى فطرى، از نفس و ذات و طبيعت و جبلت او حاصل باشد، كه بآن وسيلت فضيلت خير بشناسد، و ميان مرغوبى كه او را بر آن حث و بعث نمايند، و محذورى كه از آن نهى و زجر [٤ ر] لازم شمرند، بنظر صايب تميز كند.

پس بدانكه اول حقى كه خداى تعالى را بر ما واجب است آنست كه در اداى شكر او شرط تعظيم رعايت كنيم، و در حمد و ثناى او بغايت اجتهاد برسيم، كه او در هر بليت‌[٣] كه برساند محمود است، و بر هر عطيت كه دهد مشكور.

شعر

[١]خ: اوست.

[٢]خ: با آن.

[٣]خ: كميت.