اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠٧ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

بيت‌[١] [٧ پ‌]

و هرچه از آن بتو خواهد رسيد غيرى را منع و رفع و تبديل و تحويل آن ممكن نباشد، و اگر چيزى از آن از تو فايت گشت رد و صرف آن ممتنع و نامستطاع تواند بود، و الفايت لا يستدرك.

(٧) اى پسر! جهت احراز ذخيره آخرت، و اكتناز[٢] سرمايه سعادت، و اصلاح آنچه مقصد و مقصود و ميعاد و موعود تست، از كار معاد كه همگنان را بلوغ آن ضرورى است، و وصول آن ناگزير، از ايام عمر خويش اوقاتى موقت و ساعتى معين كن، تا حق و حظ خويش از زاد معاد و سعادت آخرت حاصل كنى، و حاجت خود را از آن بيابى، [كه بعد از توقيت و تعيين اين مدت مذكور، از روزگار تو چندان باقى ماند،] كه در آن بحاجات [٨ ر] و مصالح دنياوى و اصلاح و تلافى امور معاش برسى، چنانكه نص قرآن است،وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَ أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ‌!

(٨) اى پسر! تفقد كارها و مصالح خود واجب شناس، و در مهمات اهمال‌[٣]

[١]خ: شعر.

[٢]خ: اكثار.

[٣]خ: امهال.