اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٥٦ - الباب الثالث و الثلثون فى الخلة و الصداقة

(٢٨) من لانت كلمته، وجبت محبّته. ترجمه: هر كه سخن او خوش بود، واجب بود محبت او.

(٢٩) البشاشة مخّ المودّة. ترجمه: خوش رويى محض دوستى بود.

(٣٠) سئل عن النّذالة، فقال: الجرءة على الصّديق و النّكول على العدوّ. ترجمه: پرسيدند كه ناكسى چيست، گفت: دليرى نمودن بر دوستان و روى بگردانيدن از دشمنان.

(٣١) ثلثة لا يعرف الّا فى ثلثة مواضع: لا يعرف الشّجاع الّا فى الحرب، و لا الحليم الّا عند الغضب، و لا الصّديق الّا عند الحاجة.

ترجمه: سه كس را نتوان شناخت الا در سه موضع: شجاع را الا در حرب، و حليم را الا در وقت غضب، و دوست را الا بوقت حاجت.

(٣٢) و تمثّل فى صديق له بقوله:

ترجمه: در دوستى اين بيت تمثل آورد كه: او جوانى است كه توانگرى او را بدوست نزديك كند چون توانگر شود، و چون درويش شود دور شود از دوست.

(٣٣) بالصّدّ ينقض محكم الودّ. ترجمه: دوستى محكم بهجران باطل شود.