اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٩٤ - من كلام الحكماء و الدعاة

(٢٧) فامنعنا بعزّك من عبادك، و اغننا عن غيرك بارفادك، و اسلك بنا سبيل الحقّ بارشادك‌[١]. ترجمه: خدايا ما را بعزت خود از بندگان بازدار، از غير خود توانگر گردان بعطاى خود، و راه حق بما نماى بارشاد خود!

من كلام الحكماء و الدعاة

(٢٨) و نظر الى سائل يبكى، فقال: لو انّ الدّنيا كانت فى يد هذا، ثمّ سقطت منه، ما كان ينبغى ان يبكى عليها. ترجمه: بسايلى نگريست كه ميگريست، گفت: اگر همه دنيا در دست اين شخص بودى و از دست او بيفتادى، نبايستى كه بسبب آن بگريستى.

(٢٩) لا تزال العزّ قلقا حتّى ياتى دارا قد استشعر اهلها اليأس ممّا فى ايدى النّاس فيوطنّها. ترجمه: هميشه عزت مضطرب بود، تا بسرايى رسد كه اهل آن سراى نوميد باشند از آنچه در دست مردمان بود، پس عزت آنجا وطن سازد.

(٣٠) لا توقف نفسك موقف احتياج الى غيرك! ترجمه: خويشتن را مدار در موضع احتياج بغير خود.

[١]صحيفه كامله (دعاؤه لنفسه و اهل ولايته ص ٤٦)