اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٥٤ - الباب الثالث و الثلثون فى الخلة و الصداقة

(١٣) حبّك الشّى‌ء يعمى و يصمّ. ترجمه: دوستى تو چيزى را كورى و كرى آورد، تا معايب او نشنوى و نبينى.

(١٤) المؤمن مرآة المؤمن‌[١]. ترجمه: مؤمن آيينه مؤمن بود.

(١٥) الارواح جنود مجنّدة، فما تعارف منها ائتلف، و ما تناكر منها اختلف‌[٢]. ترجمه: جانها لشكرهايى بوده‌اند گروه گروه، هر چه يكديگر ميشناسند الف ميگيرند، و هرچه باز نميشناسند مختلف ميشوند.

(١٦) القلوب تتشاهد. ترجمه: دلها بر يكديگر گواهى دهند.

(١٧) افضل الصّدقة اصلاح ذات البين. ترجمه: بهترين صدقه‌ها باصلاح آوردن ميان مردمان بود.

(١٨) مداراة النّاس صدقة. ترجمه: مدارا با مردمان صدقه بود.

(١٩) انّ من موجبات المغفرة ادخال‌[٣] السّرور على قلب اخيك المؤمن. ترجمه: از چيزهايى كه آمرزش واجب كند شادى بدل برادر مؤمن رسانيدن بود.

(٢٠) المؤمن للمؤمن كالبنيان يشدّ بعضه بعضا. ترجمه: مؤمن مر مؤمن را چون بنا است كه بعضى ببعضى استوار شود.

(٢١) لا يحلّ لمسلم ان يهجر اخاه فوق ثلث. ترجمه: حلال نيست‌

[١]مجازات نبويه ٤٩.

[٢]مصباح الشريعه باب ٥٩: قال امير المومنين على بن ابى طالب عليه السلام ...

[٣]اصل: المغفرة على ادخال.