اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٠٦ - من كلام الحكماء و الدعاة

(٣٥) من كمال الصّبر، كتمان المرض و الفقر و سائر المصائب.

الكرام اصبر نفوسا، و اللّئام اصبر اجسادا[١]. ترجمه: از كمال صبر آن بود كه بيمارى و درويشى و مصيبتها پوشيده دارند. كريمان بنفس صابرتر، و لئيمان بجسد صابرتر، چه كريم تحمل زيادت كند، و لئيم طاقت كار سخت زيادت دارد.

(٣٦) الصّبر اربعة اشياء: ثبات، و كفّ، و احتمال، و اقدام.

ترجمه: صبر چهار چيز بود: ثبات، يعنى: بر طاعت و باز ايستادن، يعنى از معصيت و احتمال، يعنى: از دوستان و اقدام، يعنى: بر دشمنان.

(٣٧) الصّبر من الشّكر، و الشّكر من الفضيلة و هو[٢] نوعان صبر على طاعة اللّه، و صبر عن معصيته فالصّبر على طاعته، اداء[٣] ما امرك به و الصّبر عن معصيته، اجتناب ما نهاك عنه. ترجمه: صبر از شكر بود، و شكر از فضيلت و آن دو نوع است: صبر بر طاعت، و صبر از معصيت صبر بر طاعت آن بود كه آنچه فرموده‌اند بگذارى، و صبر از معصيت آن بود كه آنچه نفرمايد از آن باز ايستى.

[١]دو جمله اخير در همانجا آمده است.

[٢]اصل: هما.

[٣]اصل: اذا.