اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٢٩ - الباب الثانى و العشرون فى فوائد الصمت و حفظ اللسان

الباب الثانى و العشرون فى فوائد الصمت و حفظ اللسان‌

الآيات (١)وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا! لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‌. ترجمه: چون قرآن خوانند بشنويد و خاموش‌[١] باشيد! تا بر شما رحمت كنند.

(٢)إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى‌. ترجمه: كسانى كه آواز آهسته دارند بنزديك رسول خداى، كسانى باشند كه دل ايشان را خداى بتقوى آزموده باشد.

(٣)وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ‌. ترجمه: در صفت كفار ميگويد كه:

ايشان گويند بقيامت كه: ما با هر كسى در سخن خوض ميكرديم.

(٤)وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ‌. ترجمه: در حكمت لقمان ميگويد كه:

آواز آهسته‌دار!

(٥) من صممت نجا. الصمت حكمة، و قليل فاعله‌[١]. ترجمه:

هر كه خاموش‌[٢] باشد نجات يابد. خاموشى‌[٣] حكمتى است، و كم كسى اين حكمت ميكند.

[١]مجموعه ورام ص ٩٣.

[٢]اصل: خواموش.

[٣]اصل: خواموشى.