اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠٣ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

(٣) اى پسر! در[١] هر بليت كه بتو رسد، و در هر رزيت كه بآن مصاب (گردى)، و غمناك شوى‌[٢]، بدانكه در دنياى فانى عاريتى از تو باز گيرند، كه [شعر]:

، تا ايزد تعالى موهبتى كه ترا عطيت داده باشد استرداد و ارتجاع كند، تا صبر ترا در آن بيازمايد، و عمل ترا در[٣] آن مكروه [٥ ر] بر محك امتحان و اعتبار زند، بصبر و تثبت‌[٤] اعتصام نماى، و دست در دامن تجلد و تحمل زن، و از منهج قويم شكر و جاده مستقيم سپاس بمضله كفران ميل منماى، و ياد دار كه:إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ‌ (بيت:)

(٤) اى پسر! اگر در حالت صغر سن و عنفوان كودكى كسب ادب‌[٥] واجب دانى، و بتعلم آن قيام نمائى، چون بزرگ شوى نتيجه محبوب و ثمره مطلوب آن بتو رسد، و بدان انتفاع يابى، و هركس كه او را انديشه اكتساب آداب دامنگير شود، هر آينه در طلب آن عنايتى نمايد و رنجى تحمل كند، و من خطب الحسناء لم يغله المهر، و هر كه او را در باب آداب عنايتى‌[٦] و همتى باشد، و عزيمتى صادق روى نمايد، تكلف تعلم آن كند، و هر كه تكلف تعلم ادب كرد، طلب او در آن تعلم غالب گردد، و رغبت او در آن استفادت صادق، و هر كه طلب او ادب را

[١]خ: بر.

[٢]خ: مصاب گردى غمناك نشوى.

[٣]خ: بر.

[٤]خ: تثبيت.

[٥]خ: آداب.

[٦]خ: تمنائى.