اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٠٩ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

از تو كلمه‌اى منكر و سخنى ناوارد و لفظى مكره شنوند، تحمل آن كنند، و اغضا[١] نمايند، و بكراهيت‌[٢] نشمرند.

(بيت:)

و از كذب دور باش، و از دروغ گويان روايت و نقل مكن، كه حال تو باين‌[٣] عادت بد گردد، و بخيانت و كذب مشهور شوى، و در هر سخن كه گوئى ترا مصدق ندارند[٤]، و حديث ترا اصغا و اسماع نكنند، و بقول تو مبالات و التفات نمايند، و در زندگانى كه بر اين نوع باشد خيرى‌[٥] تصور نتوان كرد، و بحقيقت آن را از عمر نتوان شمرد.

(١٠) اى پسر! خاموشى عادت كن، و از سخن بى‌فايده محترز باش، و در كلام بى‌فهم شروع منماى، كه سخن نگفتن بهتر از بسيارگوئى در كارى كه بى‌آن بسر شود، و در آن مصلحتى ترا داخل نباشد. و يقين شناس كه كم سخنى و خاموشى بحال تو لايقتر افتد، و بنزديك اقران و اكفا موجب مزيد كمال و وقع تو گردد، و در بقاى دين و نقاى عرض [تو] مفيدتر باشد. در[٦] مثل است كه عىّ‌ [٧] خير لك من الهذر فى غير ما يعنيك‌[٨]، و معنى‌[٩] اين مثل همان است كه در صدر اين سخن گفته شد، و در زبان فارسى گويند: نيك سخنى [٩ پ‌] بايد تا از خاموشى‌

[١]خ: اصغا.

[٢]خ: و بكراهت.

[٣]خ: بر آن.

[٤]ص افزوده دارد: و حديث ترا مصدق ندارند.

[٥]ص: چيزى.

[٦]خ: و در.

[٧]خ: العى.

[٨]خ: يفنيك.

[٩]خ: و در معنى.