اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٤٢ - الباب الثانى و الثلثون فى العفة و قمع الشهوات

(٤)الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ، وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ‌. ترجمه: كفار از دنيا تمتع ميگيرند و ميخورند چنانكه چهارپايان خورند، آتش جايگاه ايشانست.

(٥)ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌.

ترجمه: دست ازيشان بدار تا بخورند و تمتع گيرند، و امل ايشان را مشغول گرداند، و زود باشد كه بدانند.

الاخبار (٦) انّ اللّه يحبّ البصر النّافذ عند مجيى‌ء الشّهوات، و العقل الكامل عند نزول الشّبهات. ترجمه: خدا دوست دارد بصرى نافذ را بنزديك شهوتها، و عقلى كامل را نزديك پديد آمدن شبهه‌ها.

(٧) قال عيسى: اجيعوا اكبادكم، و اعرو اجسادكم، لعلّ قلوبكم ترى اللّه تعالى. [ترجمه:] عيسى عليه السلام گفت: جگرهاى‌تان گرسنه داريد، و تنهاى [تان‌] را برهنه! تا باشد كه دلهاى شما خدا را بيند.

(٨) ما ترك عبد اكلة تشتهيها الّا كانت له درجة فى الجنّة.

ترجمه: هيچ بنده خورشى كه او را آرزوى آن بود دست بندارد الا كه او را در بهشت درجه‌اى باشد.

(٩) المؤمن ياكل فى معاء واحد، و الكافر ياكل فى سبعة امعاء. ترجمه: مؤمن در يك روده خورد، و كافر در هفت روده، يعنى: مؤمن قانع بود، و كافر حريص.