اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٣٧ - الباب الحادى و الثلثون فى الشجاعة و النجدة و ثبات القدم

(٢٨) لا ينبغى ان يشوب النّجدة بغى، و لا الحلم حقد. لا تخافوا الموت! فانّ مرارته فى خوفه. ترجمه: بايد كه با دليرى ستم نياميزد، و با حلم كينه. از مرگ مترسيد! كه تلخى او در ترس اوست.

(٢٩) بنيت الدّنيا على اربعة اركان، تصلح بامور اربعة:

بنيت على الرّغبة، و الشّهوة، و الغذاء، و منع البيضة فتستصلح الرّغبة بالقصد، و الشّهوة بالعفّة، و الغذاء بالمسكنة، و منع البيضة بالنّجدة. ترجمه: دنيا را بر چهار ركن نهاده‌اند، و اين چهار بچهار چيز باصلاح آيد: بر رغبت، و شهوت، و غذا، و منع كردن از بيضه، يعنى: از حريم ملك و رغبت بميانه زيستن باصلاح آيد، و شهوت بعفت، و غذا بدرويشى، يعنى كه اگر احتياج بيكديگر نبودى غذا مهيا نشدى، و منع از بيضه و حريم بدليرى و شجاعت.

(٣٠) قيل لفيلسوف: انّ ابنك قتل فى حرب كذا. فقال: ذاك لنسبة منّى. فاتى‌[١] آخر و قال: لم يقتل‌[٢]، و لكنّه سبى.

فقال: ذاك‌[٣] لنسبة الى امّه. ترجمه: حكيمى را گفتند: پسرت را در فلان حرب بكشتند. گفت: آن از نسبت است كه بمن داشت. يكى ديگر بيامد گفت: نكشتند، دستگير كردند. گفت: آن از نسبت است كه از مادر داشت.

[١]اصل: فانا.

[٢]اصل: لم اقتل.

[٣]اصل: اذاك.