اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٩٧ - الباب الثامن و العشر ون فى ذم التكبر و التجبر و الافتخار

الباب الثامن و العشر [ون‌] فى ذم التكبّر و التجبّر و الافتخار

الآيات (١)أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ،فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ‌. ترجمه: آيا[١] نه در دوزخ است جاى متكبران؟! بد مقام گاهى كه متكبران را باشد!

(٢)كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ.وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ. ترجمه: همچنين خداى مهر برنهد بر دل هر متكبر گردنكش. خايب باشد هر جبارى ستيزه كش.

(٣)إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ،إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ‌. ترجمه: نيست در سينه‌هاى ايشان الا بزرگى كه بآن‌[٢] نرسند، خدا گردنكشان را دوست ندارد.

الاخبار (٤) قال اللّه تعالى: الكبرياء ردائى، و العظمة ازارى، فمن نازعنى بواحد منهما القيته فى النّار. ترجمه: خدا ميگويد: بزرگوارى رداى من است، و عظمت ازار من است، هر كه با من درين دو از يكى منازعت كند او را در دوزخ افكنم.

[١]اصل: اى.

[٢]اصل: بايشان.