اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٤٣ - الباب الثانى و الثلثون فى العفة و قمع الشهوات

(١٠) النّساء حبائل الشّيطان. ما تركت بعدى فتنة اضرّ على الرّجال من النّساء. ترجمه: زنان دام داهول‌[١] ديوان باشند. هيچ فتنه‌اى بعد از من بدتر از فتنه زنان نيست.

(١١) من وقى ما بين لحييه و ما بين رجليه دخل الجنّة. ترجمه:

هر كه را از شر دهن و فرج نگاه دارند[٢] در بهشت شود.

(١٢) زناء العيون النّظر. ترجمه: زناى چشمها نظر بود.

(١٣) من وقى شرّ قبقبه و ذبذبه و لقلقه فقد وقى من كلّ شرّ[٣].

ترجمه: هر كه را از شر شكم و فرج و زبان نگاه دارند از همه شرها نگاه داشته باشند.

(١٤) حفّت الجنّة بالمكاره، و حفّت النّار بالشّهوات. ترجمه:

بهشت محفوف است بمكاره، و دوزخ محفوف است بشهوات و آرزوها.

(١٥) ثلث اخافهنّ على امّتى من بعدى: الضّلالة بعد المعرفة، و مضلّات الفتن، و شهوة البطن و الفرج. ترجمه: سه چيز است كه بر امت خود از آن مى‌ترسم: ضلالت بعد از معرفت، و فتنه‌هاى گمراه كننده، و شهوت شكم و فرج.

(١٦) [لا شى‌ء] ابغض الى اللّه من بطن ملآن. ترجمه: خدا هيچ دشمن‌تر از شكم پر ندارد.

[١]داهول و داهل آنچه شكارچيان در بيابان بر كنار دام گذارند كه شكار از آن رم كرده بسوى دام آيد (برهان).

[٢]اصل: دارد.

[٣]القبقب البطن، الذبذب الفرج، اللقلق اللسان. بنگريد به بند ٤ باب ٢٣ همين كتاب ما.