اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٣١ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير
[٢٣ ر] عبد اللّه گفت: «قد جمعت تفاريق المرؤة فى هذا البيت»:
يعنى: شعب و انواع مروت را درين بيت جمع كردهاى. و على الحقيقة اين است كه هر كه اين اوامر را كه آن شاعر گفته است متمثل باشد، و با مردمان باين خصال زندگانى كند، او را دوستان بسيار خيزند، و زبان طاعنان از خود كوتاه كرده باشد.
(شعر:)
و من يجعل المعروف من دون عرضه
يفره و من لا يتّق الشّتم يشتم
كسى كه او نظر عقل در زمانه كند
چنان سزد كه همه كار عاقلانه كند
قناعت است و مروت نشان آزادى
نخست خانه دل وقف اين دو گانه كند
(٢٦) اى پسر! ملامتى كه ناصحان ترا كنند غنيمت شمار، و تحذير (ى) كه ترا نمايند از آنچه مخالف حق و مباين صواب باشد آن را حظى جزيل و وعظى مفيد پندار، و خوار مدار. و در هيچ كار ضجرت و تنگ دلى و قلق و بىآرامى بخود راه مده، و بمكروهى حقير كه امروز تحمل كنى مضرتى عظيم [٢٣ پ] را كه فردا محذور و متوقع باشد[١] از خويش دفع كن.
(٢٧) اى پسر! نفس خود را رام[٢] و مرتاض گردان، تا از كسى كه بمرتبه بالاى
[١]خ: باشى.
[٢]خ: آرام.