اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٨ - الباب الثالث فى الحب و البغض و التولى و التبرى

(١٣) حبّ علىّ ايمان و بغضه نفاق، لا يوالى عليّا الّا طيّب الولادة و لا يعاديه الّا خبيث الولادة. ترجمه: دوستى على ايمانست و دشمنى او نفاق، على را دوست ندارد الا پاك ولادت، و او را دشمن ندارد الا پليد ولادت.

(١٤) اربعة انا لهم شفيع يوم القيمة: المكرم لذرّيّتى، و القاضى لهم حوائجهم، و السّاعى فى امورهم، و المحبّ لهم بقلبه و لسانه. ترجمه: چهار كس باشند كه من شفيع ايشانم روز قيامت: كسى كه فرزندان مرا گرامى دارد، و كسى كه حاجات ايشان بگذارد، و كسى كه در كارهاى ايشان سعى كند، و كسى كه بدل و زبان ايشان را دوست دارد.

(١٥) و قال فى حجة الوداع لجميع المسلمين: الست اولى بكم من أنفسكم؟

فقالوا: بلى، يا رسول اللّه! فقال: من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه، اللّهمّ وال من والاه، و عاد من عاداه، و انصر من نصره، و اخذل من خذله، و ادر الحقّ معه حيث ما دار! فلمّا نزل، قال عمر لعلىّ: بخّ بخّ [لك‌] يا علىّ! أصبحت مولاى و مولى كلّ مؤمن و كلّ مؤمنة الى يوم القيمة! ترجمه: در حجة الوداع گفت با جملگى مسلمانان كه:

من بشما اولى نيستم از نفس شما؟ گفتند: هست. گفت: هر كه را من خداوند او بودم اينك على خداوند اوست، خدايا دوستى كن با كسى كه با على دوستى كند، و دشمنى كن با كسى كه با على دشمنى كند، و يارى كن كسى را كه او را يارى كند، و فرو گذار كسى را كه او را فرو گذارد. و چون از منبر بزير آمد، عمر گفت مر على را: خنك تو را! خداوند همه مؤمنان شدى تا بروز قيامت!

(١٦) إنّ ولىّ محمّد من اطاع اللّه و ان بعدت لحمته، و انّ عدوّ محمّد من عصى اللّه و ان قربت قرابته. ترجمه: دوست محمد كسيست كه طاعت خدا دارد و اگرچه‌