اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٢١ - من كلام الحكماء و الدعاة

(١٦) جعل لكلّ ذى روح منهم قوتا مقسوما من رزقه، لا ينقص منهم من زاده ناقص، و لا يزيد من نقص منهم. ترجمه: خداى هر جانورى را قوتى مقسوم نهاده است. از روزى او هر كرا زيادت كرده است هيچكس نتواند كاست، و هر كرا بكاسته است در نتواند افزود.

(١٧) ثق باللّه، و توكّل عليه، و لا يخامرك شكّ فى حسن اختياره لنا و لكم كافّة اوليائه. ترجمه: واثق باش با خدا، و برو توكل كن، و در دل مياور شكى در اختيار نيكويى [كه‌] خدا ما را و شما را دوستان خود گرداند.

من كلام الحكماء و الدعاة

(١٨) توقّ كلّ التّوقى و لا حارس من الاجل، و توكّل كلّ التّوكل و لا عذر فى التّوانى، و اطلب كلّ الطّلب و لا تتسخّط على ما جلب القدر. ترجمه: احتياط كن احتياطى هرچه تمام‌تر، و از اجل خود كسى تو را نگاه ندارد. توكل كن توكلى تمام، و در سستى آهستگى كن كه معذرت ندارند، و طلب كن طلبى تمام، و آنچه تقدير بتو رساند آن را اندك مشمر!

(١٩) اذا طالبتك نفسك برزق غد، فقل لها: هاتى كفيلا اليوم.

ترجمه: چون نفس تو را بروزى فردا مطالبه كند، تو امروز ضمانى خواه ببقاى امروز.

(٢٠) كفاك ايّها الانسان ضلالا ان لا تثق باللّه. من انقطع الى‌