اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٣٩ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

در سخنان فيثاغورس حكيم آمده است كه: خساسة الانسان تعرف بشيئين: بان يكثر كلامه فيما لا ينتفع به، او يخبر بما لا يسئل عنه، معنى: آنست كه ناكسى و دنائت مردم، بدو چيز توان شناخت: (يكى آنكه در كارى كه او را از آن انتفاعى نباشد سخن بسيار گويد،) و ديگر آنكه آنچه از او نپرسند خبر دهد و حكايت كند.

شعر:

(٣٤) اى پسر! چون بر[٢] مائده‌اى حاضر باشى بموضعى كه طعام از آنجا آرند[٣] نظر ميفكن‌[٤]، و بآن طرف التفات منماى، و در آن مقام عنان تمالك بدست دار، و بر خود مالك باش. و اول كسى مباش كه دست [بطعام برد، و سبقت جايز مشمار، و آخر كسى مباش كه دست [از] نان‌[٥] و خوان‌[٦] بكشد، كه همه كس بشره نفس و غلبه حرص تو حكم كنند[٧]، و بسورت شهوت معروف و موصوف گردى، پس در چنين مواطن و مواضع از امثال اين‌[٨] عادات و وصمتها [٢٨ پ‌] كه ياد كردم اجتناب نماى، و در تصبّر و تثبّت و تأنّى اعتصام لازم شناس، كه هر كه باندك قناعت نمايد از بسيار انتفاع نيابد.

[١]خ: بل انه.

[٢]خ: در.

[٣]خ: ميآرند.

[٤]خ: مفكن.

[٥]خ: بنان.

[٦]ص: خان.

[٧]خ: كند.

[٨]خ: آن.