اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٨٥ - الباب السابع و العشرون فى الحث على التواضع و خفض الجناح

الباب السابع و العشرون فى الحثّ‌[١] على التواضع و خفض الجناح‌

الآيات (١)وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌. ترجمه:

مراعات و مدارات كن با متابعان خويش از مؤمنان.

(٢)وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً. ترجمه:

بندگان خدا آنان‌اند كه بر زمين آهسته روند- استعاره تواضع است و خضوع.

(٣)وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ، وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً! إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ. وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ، وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ! إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ. ترجمه: روى بمگردان بتكبر از مردم، و بر زمين بنشاط و تكبر مرو! كه خدا متكبر فخر كننده را دوست ندارد. و ميانه ميرو، و آواز خوابانيده ميدار! كه زشت‌ترين بانگها بانگ خر باشد.

(٤)تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ، نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً، وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌. ترجمه: آن سراى آخرت است، كه براى كسانى ساخته‌ايم كه در زمين بلندى و جاه نطلبند و نه تباهى، و عاقبت نيك پرهيزكاران را باشد.

[١]اصل: الحب.