اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٨ - الباب الاول فى الدين و معرفة الخالق جل ذكره

خداى تعالى ميگويد: در زمين و آسمان نمى‌گنجم، و در دل نرم بسلامت بنده مؤمن مى‌گنجم. و همچنين گفته است كه من بنزديك شكسته دلان باشم.

(١٠) من عرف نفسه فقد عرف ربّه، تفكّروا فى آلاء اللّه و لا تتفكّروا فى اللّه.

ترجمه: هركس نفس خود را بشناخت خدايرا بشناخت، فكر در نعمتهاى خداى كنيد نه در خداى.

(١١) الايمان عريان و لباسه التّقوى و زينته الحياء و جماله العفّة و ثمرته العلم. ترجمه: ايمان برهنه است، و جامه او تقوى است، و زينتش حيا، و جمالش عفت، و ثمره و فايده او علم.

(١٢) الايمان قائد و العمل سابق، من حسن اسلام المرء تركه ما لا يعنيه.

ترجمه: ايمان پيش رو باشد و عمل راننده، يعنى چنانكه لشكرى را از پيش قايدى بود و از پس سايق ايمان قايد است بمعاد و عمل سابق، از علامت دين پاك مرد آن بود كه آنچه او را بكار نيايد ترك گيرد.

(١٣) شهادة ان لا اله الّا اللّه كلمة جعلها اللّه بيننا. فمن قالها من قلبه فهو مؤمن، و من قالها بلسانه و لم يكن فى قلبه كان له ما لنا و عليه ما علينا و حسابه على اللّه. ترجمه: شهادت لا اله الا اللّه كلمه ايست كه خداى آنرا در ميان ما آورده است، هر كه آنرا از دل بگويد او مؤمن است، و هر كه آنرا از زبان بگويد و در دلش نباشد او را بود آنچه ما را بود و برو بود آنچه بر ما بود و حسابش بر خداست.

(١٤) من قال لا اله الّا اللّه خالصا مخلصا دخل الجنة. ترجمه: كسيكه لا اله الّا اللّه بگويد خالص و مخلص در بهشت شود.

(١٥) قال رسول اللّه: قال اللّه: لا اله الّا اللّه حصنى فمن دخله امن من عذابى.