اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٣١ - الباب الثانى و العشرون فى فوائد الصمت و حفظ اللسان

اى پيمبر خدا! كدام عمل فاضل‌تر؟ حضرت عليه السلام زبان بيرون كرد، و انگشت برو نهاد، يعنى خاموشى‌[١] فاضل‌تر.

(١١) لا يستقيم ايمان عبد حتّى يستقيم قلبه، و لا يستقيم قلبه حتّى يستقيم لسانه‌[٢]. ترجمه: ايمان هيچ بنده‌اى مستقيم نشود تا دلش مستقيم نشود، و دلش مستقيم نشود تا زبانش مستقيم نگردد.

(١٢) ليس شى‌ء من الجسد، الّا يشكوا اللّسان الى اللّه على حدته. ترجمه: هيچ عضوى نباشد از تن مردم، الا كه از زبان شكايتى كند جداگانه با خداى تعالى.

(١٣) من سرّه ان يسلم، فليلزم الصّمت‌[٢]. ترجمه: هر كه خواهد كه سلامت يابد، بايد كه خاموشى‌[١] را ملازمت نمايد.

(١٤) اذا اصبح ابن آدم اصبحت الاعضاء كلّها تذكّر اللّسان بان تقول: اتّق اللّه فينا! فانّك ان استقمت استقمنا، و ان اعوججت اعوججنا. ترجمه: چون فرزند آدم در بامداد آيد، همه اعضاها زبان را با ياد ميدهد كه: از خداى بترس در حق ما! كه اگر تو استقامت كنى ما مستقيم باشيم، و اگر تو كژ شوى ما نيز كژ شويم.

(١٥) الا اخبركم بايسر العبادات و اهونها! الصّمت و حسن‌

[١]اصل: خواموشى.

[٢]مجموعه ورام ص ٩٤.