اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٠٨ - الباب التاسع و العشرون فى فضائل السخاء و الكرم و الايثار

الباب التاسع و العشرون فى فضائل السخاء و الكرم و الايثار

الآيات (١)وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى‌ وَ الْمَساكِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌! ترجمه: تقصير مكنيد از خداوندان فضل و توانگرى، در آنكه خويشان و درويشان و كسانى را كه در راه خدا هجرت كرده باشند، مال دهيد[١]!

(٢)ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ، وَ ما تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ‌.

ترجمه: هر مالى كه نفقه ميكنيد بجهت خود ميكنيد، و بدان رضاى خدا اكتساب ميكنيد.

(٣)وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ.وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ‌! ترجمه: ايثار كنند مؤمنان و درويشان را بر خود اگرچه محتاج باشند. بدهيد ايشان را از مالى كه خدا داده است شما را!

(٤)وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ.وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ‌. ترجمه: هر مالى كه خرج ميكنيد عوض آن تمامى با شما دهند و بر شما ظلم نكنند. در وصف مؤمنان ميگويد كه: از آنچه روزى ايشان كرده‌ايم نفقه ميكنند.

[١]ترجمه درست نمى‌نمايد و گويا «نكنند خداوندان ... دهند» بايد باشد.