اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢٢٤ - من كلام الحكماء و الدعاة

عمل او پاك بود، و هر كه نيت او نيكو بود روزى او بيفزايد. هر كه نيكو مردى او تمام بود با اهل بيت خود، يعنى: صلت رحم، در عمر او بيفزايد.

(٢٨) كن مؤمنا عابدا صادقا! الكذب منهىّ عنه حرام، و من فعله فينبغى ان لا يعود اليه و يستغفر[١] اللّه عزّ و جلّ. ترجمه: مؤمن عبادت كننده راست گوى باش! از دروغ نهى كرده‌اند و حرام است. و هر كه دروغ گفته باشد، بايد كه ديگر باره معاودت نكند، و استغفار كند.

من كلام الحكماء و الدعاة

(٢٩) كلّ شيى‌ء ليستعار ليتجمّل به، سوى اللّسان، فانّه لا يعار فاصلحوا السنتكم بالصّدق! ترجمه: همه چيزى بعاريت خواهند تا بآن آراسته شوند، جز زبان كه آن عاريت نتوان خواست، پس هر كسى را [است كه‌] زبان خود براست گفتن و ادب بصلاح آورند.

(٣٠) قيل لحكيم: الكلام الّذى كلّمت به لم يكن مقبولا.

[قال: انّى لا اغتمّ لانّه لم يكن مقبولا] و لكن اغتمّ لو لم يكن احسنت القول فيه. ترجمه: حكيمى را گفتندى: سخنى را كه گفتى قبول نكردند. گفت: من از آن غمگين نيستم كه قبول نكردند، غمگين از آن باشم كه من نيك نگويم، يا راست نگويم.

[١]اصل: و يستغفروا.