اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥١٣ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

خوش آمد جايز دارى، و در كارى كه استعجال واجب باشد بتأخير راضى شوى، و بداعيه غفلت و كسالت، مهم امروز را با فردا گذارى، و هر كار[١] كه از تو فايت گشت و فرصت از دست بشد، در طلب آن تعب بى‌فايده تحمل مكن و ترك آن گير.

و آنچه هنوز فوت نشده باشد، و عنان اختيار بدست داشته باشى، و بانجاح سعى واثق و فسح امل، از [مزاولت و] تحصيل آن اجتناب منماى، و عجز و ضعف بخود راه مده!

(شعر):

و تصميم عزم و تنفيذ رأى و امضاى انديشه خود در آن واجب دان. و راغب مآرب [١٢ ر] حقير و طالب مقاصد مستصغر مباش، كه سعى تو ضايع گردد، و جد و جهد تو مستحق حرمان و خيبت باشد و بمنع مقصود و فوت مطلوب سزاوار باشى، و در اخبار پيغمبر صلى اللّه عليه و آله‌[٥] آمده است كه: انّ اللّه يحبّ معالى‌

[١]خ: كارى.

[٢]خ: عقل.

[٣]خ: اذا غامرت فى شرف.

[٤]خ: حقير.

[٥]ص-: ع.