اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٣١ - الباب الثالث عشر فى فعل الخير و التوقى عن الشر

اخواتها. ترجمه: چون در مردى خصلتى عجب بينى از خير يا شر، اخوات آن ازو توقع دار.

(٢٤) وفّقنا لاستعمال الخير و هجران الشرّ و شكر النّعمة و اتّباع السّنن و مجانبة البدع و الامر بالمعروف و النهى عن المنكر[١].

ترجمه: ما را توفيق ده بر استعمال خير، و ترك شر، و شكر نعمتها، و متابعت سنتها، و دورى از بدعتها، و فرمودن بنيكى، و نهى كردن از زشتى.

(٢٥) لا يكون المعروف معروفا الّا باستصغاره و تعجيله و كتمانه. ترجمه: نيكويى نيكويى نباشد الا بعد از آنكه آن را خورد شمرى، و زود بجاى آورى، و پوشيده دارى.

(٢٦) الى اللّه الرّغبة فى ان يجرى بنا و على ايدينا كلّ خير يقترن به صلاح عباده و بلاده. ترجمه: اميد از خداى ميداريم كه بما و بر دست [ما] همه خيراتى راند كه مقارن صلاح عباد و بلاد او بود.

(٢٧) الصّلاح و الاصلاح بين النّاس اصلح، و الفساد بين العباد مستقبح. ترجمه: صلاح و اصلاح ميان مردم [شايسته‌تر باشد، و فساد ميان بندگان‌] زشت باشد.

[١]اين بند در صحيفه سجاديه (دعائه عند الصباح و المساء ص ٥١) ديده ميشود.