اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٦٩ - الباب السابع فى الطاعة و العبادة و المواظبة على الاعمال الصالحة

آن عبادت آزاد مردانست.

(٢١) لانسبنّ الاسلام نسبة لم ينسبها احد قبلى: الاسلام هو التّسليم، و التّسليم هو اليقين، و اليقين هو التّصديق و التّصديق هو الاقرار، و الاقرار هو الأداء، و الأداء هو العمل‌[١]. ترجمه: اسلام را نسبت كنم كه پيش از من كسى نكرده باشد:

اسلام تسليم كردنست، و تسليم كردن بيقين بودن، و بيقين بودن، و بيقين بودن باور داشتن، و باور داشتن اقرار كردن، و اقرار كردن گذاردن آنچه بر تو واجب باشد، و گذاردن عمل كردن،

(٢٢) اللّهم ثبّت فى طاعتك نيّتى، و احكم فى عبادتك بصيرتى، و وفّقنى من الاعمال لما تغسل به دنس الخطايا عنّى‌[٢]. ترجمه: يا خدا! نيت من در طاعت خود ثابت گردان، و بصيرت من در عبادت خود محكم گردان، و مرا توفيق اعمال ده كه بآن شوخ خطاها از من شسته گردانى.

(٢٣) انّ اللّه خبأ ثلثة اشياء: خبأ رضاه فى طاعته، فلا تحقرنّ من الطّاعة شيئا! فلعلّ رضاه فيه و خبأ سخطه فى معصيته، فلا تحقرنّ من المعصية شيئا، فلعلّ سخطه فيه و خبأ اولياءه فى خلقه، فلا تحقرنّ احدا! فلعلّ ذلك الولىّ. ترجمه: خداوند سه چيز در سه چيز پنهان گردانيده است: رضاى خود در طاعت، پس هيچ طاعت را حقير مدار! كه تواند بود كه رضاى او در آن بود و خشم خود در معصيت، [پس‌] هيچ معصيت را خوار مدان! كه تواند [بود] كه خشم او در آن بود و دوستان خود را در ميان خلق، پس هيچكس را خوار مدار! كه باشد كه آنكس ولى بود.

(٢٤) اما لئن اطعتمونا، و لم تضيّعوا ما يحقّ لنا عليكم من المفترض الواجب لتكوننّ من هذا الامر كجلدة ما بين الحاجب، و بمكان الانامل من الرّواجب.

[١]نهج البلاغه ٣: ١٨٠.

[٢]صحيفه كامله (دعاؤه فى ذكر التوبة و طلبها ص ١٥٨)