اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٣٥٧ - الباب الثالث و الثلثون فى الخلة و الصداقة

(٣٤) الصّدود آية المقت. ترجمه: از دوست بگشتن نشان دشمنى بود.

(٣٥) البشاشة حبالة المودّة. ترجمه: تازه رويى دام دوستى بود.

(٣٦) من اطاع التّوانى ضيّع الحقوق، و من اطاع الواشى ضيّع الصّديق. ترجمه: هر كه سستى كند حقها ضايع گذارد، و هر كه سخن ساعى بشنود دوست ضايع گذارد.

(٣٧) عدوّ صديقك عدوّك. ترجمه: دشمن دوست [تو] دشمن تو بود.

(٣٨) من استقصى قلّ صديقه، و من سهل اعشب طريقه. ترجمه:

هر كه در كارها استقصا كند دوست او اندك باشد، و هر كه آسان فرا گيرد در راحت بود.

(٣٩) المودّة قرابة مستفادة. ترجمه: دوستى خويشى مستفاد باشد.

(٤٠) صداقة الآباء قرابة الابناء. ترجمه: دوستى پدران خويشى پسران بود.

(٤١) من احبّك نهاك، و من ابغضك اغراك. ترجمه: دوست تو را نهى كند از بدى، و دشمن تو را تحريص كند.

(٤٢) كثرة الوفاق نفاق و كثرة الخلاف شقاق. ترجمه: بسيارى موافقت نفاق بود، و بسيارى مخالفت خصومت.

(٤٣) حسن الوفاء عقد الاخاء. ترجمه: از وفاى نيك عقد برادرى بسته شود.