اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٦٦ - الباب السابع فى الطاعة و العبادة و المواظبة على الاعمال الصالحة

پيامبرى همين بوده است: از خدا پرهيز كنيد، و مرا طاعت داريد، و مسرفان را طاعت مداريد!

(٥) يقول اللّه تعالى: اطعنى! اجعلك مثلى. انا حىّ لا اموت، اجعلك حيّا لا تموت. انا مهما أشأ اكن، اجعلك مهما تشأ تكن. ترجمه: خدا ميگويد:

مرا طاعت داريد، تا تو را چون خود گردانم. من زنده‌ام كه نميرم، تو را زنده كنم كه نميرى. من هرگاه كه خواهم باشم، تو را چنان گردانم كه هرگاه خواهى باشى.

(٦) لا طاعة فى معصية اللّه، لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق. ترجمه: طاعت نبايد داشت در معصيت خدا، طاعت نبود مخلوق را در معصيت خالق.

(٧) انّ اعظم عبادة اللّه ما يكون عائدا بمصالح عباده. لم يتعبّد المتعبّدون لى بمثل البكاء عن خيفتى. ترجمه: بزرگترين عبادتى كه خدا را كنند عبادتى بود كه عايد بود بمصالح بندگان او. خدا ميگويد: مرا عبادت نكرده‌اند عبادت كنندگان مانند گريستن از خوف.

(٨) لو لا شيوخ ركّع، و رجال خشّع، و صبيان رضّع، و بهائم رتّع‌[١] لسلّطت جهنّم على اهل الدّنيا. ترجمه: خدا ميگويد: اگر نه پيرانى بودندى ركوع كننده، و مردانى خشوع نماينده، و چهارپايان چرا كننده، و كودكان شير خورنده‌[٢] دوزخ بر اهل دنيا مسلّط كردمى.

(٩) اذا عصانى من خلقى من يعرفنى، سلّطت عليهم من خلقى من لا يعرفنى.

ترجمه: خدا ميفرمايد: چون نافرمانى من كند كسى كه مرا شناسد، برو مسلّط كنم از خلق خود كسى كه مرا نشناسد.

اخلاق محتشمي متن ٦٦ الباب السابع فى الطاعة و العبادة و المواظبة على الاعمال الصالحة

[١]اصل: رطع.

[٢]چنين است در اصل.