اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥١ - الباب الخامس عشر فى مذمة الدنيا

(٢٦) الدّنيا دار بالبلاء معروفة[١]، بالغدر موصوفة، لا تدوم احوالها، و لا تسلم نزّالها، حالاتها مختلفة، و تاراتها متصرّفة، العيش فيها موهوم‌[٢]، و الامان عنها معدوم، و انّما اهلها فيها اغراض مستهدفة، ترميهم بسهامها، و تفنيهم بحمامها[٣]. ترجمه: دنيا سرايى است ببلا معروف، و بغدر موصوف، احوالش ناپاينده، و ميهمانان او از سلامت دور، حالهاى او مختلف، و نوبتهاى او گردان، عيش درو موهوم، و امان ازو معدوم، و اهل دنيا در دنيا نشانهاى تيراند كه تير بايشان مى‌افكند، و ايشان را بمرك نيست ميكند[٤].

(٢٧) الدّنيا حلوة خضرة، تصبح منتضرة، و تمسى متنكّرة[٥]، حفّت بالشّهوات و الآمال، و تزيّنت بالغرور، اذا اعذوذب‌[٦] منها جانب و احلولى‌[٧] امرّ جانب فاوبى‌[٨]، سلطانها دول، و عيشها رنق، و عذبها اجاج، و حلوها صبر، و غذائها سمام، و اسبابها رمام‌[٩]، ملكها مسلوب، و عزّها[١٠] مغلوب، و جارها محروب‌[١١].

[١]اصل: معروف، نهج: محفوفة.

[٢]نهج: مذموم.

[٣]نهج البلاغه ٢: ٢٤٦.

[٤]اصل: مى‌افكنند ... ميكنند.

[٥]نهج: منتصرة ...

منتكرة.

[٦]اصل: اعددت.

[٧]اصل: اجلولى.

[٨]اصل: فاولى.

[٩]اصل: زمام.

[١٠]نهج: عزيزها.

[١١]اصل: مخروب- اين بند در نهج البلاغه (١: ٢١٦) ديده ميشود.