معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٩٩ - ترجمه قرآن، دقتها و ظرافتها

اگر نتوانستى، قداستش هم از بين مى‌رود. لذا اگر شما دقت كرده باشيد در جهان اسلام، در جوامع عربى هرگز تا حالا اجازه ترجمه قرآن را ندادند، مگر عصر اخير كه يك مقدارى بعضى جوامع اسلامى كه در دنيا مبلغ مى‌فرستند، نياز به اين كار را احساس كردند. در حالى كه جامعه الازهر كه سيطره دارد، هنوز اجازه ندادند قرآن ترجمه شود. تا حالا سراغ نداريم. البته علماى الازهر هم اخيراً احساس كردند كه اين كار ضرورت دارد. ولى از همان جامعه الازهر و علماى ديگر معارضه كردند مثل جامعه نجف و كتاب‌ها مى‌نوشتند بر جواز و بر منع.

كسانى كه الان در مصر مجوز مى‌دهند، گفتند: ما اگر اجازه ندهيم و اگر زير نظر ما قرآن ترجمه نشود. ما مى‌بينيم قرآن در اندونزى ترجمه شد. در هند ترجمه شد. در ايتاليا ترجمه شد. در ايران مكرر ترجمه شد. يعنى جوامع اسلامى نمى‌پذيرند اين حرف را از ما، زيرا قرآن عربى برايشان مفهوم نيست. لذا دانشمندان خودشان براى ملت خودشان دست به ترجمه مى‌زنند. مثلًا فرض كنيد يك عالم هندى براى اينكه ملتش بفهمند قرآن را، ترجمه مى‌كند به هندى. يك عالم هلندى براى اينكه مسلمانان هلند يا مستشرقين هلند بفهمند قرآن را، ترجمه مى‌كند به هلندى، يك روسى همين جور. يك ايرانى همين جور.

از اين رو در جامعه الازهر معارضينشان گفتند: در هر صورت اينها قرآن را ترجمه مى‌كنند در حالى كه اطلاعاتشان به عربى ضعيف است و ناچاراً ترجمه مى‌كنند، پس چه بهتر كه زير نظر خود ما باشد. از آن‌ها دعوت كنيم بيايند اينجا و هيئت تشكيل بدهيد و قرآن را ترجمه كنيد. باز هم برخى علماى الازهر قبول ندارند. با اينكه احساس ضرورت شد و اينكه اگر ما اين اقدام را نكنيم، اين رشته از دست مى‌رود و ديگران ترجمه‌هاى غلط عرضه مى‌كنند كه در دنيا الان فراوان است. چون زير نظر يك هيئت رسمى جهانى انجام نگرفته است.

يك هلندى چه اطلاعى از اسلام دارد؟ شايد هم اصلًا عقيده به وحيانى‌