اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥١٨ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

همه خرد و بزرگ و ماده و نر

آرزومند مرگ يكديگر

خويش نزديك همچو ريش بود

بيش كاويش رنج بيش بود

نه قبولش خوش و نه كردن رد

همچو بر روى نيك بينى بد [١٥ ر]

دوست جو وز برادران بگسل‌

كه برادر كند پر[١] آذر دل‌

گر بود او بسيم و حرمت بيش‌

تيزتر باشدش ز كژدم نيش‌

باز اگر قوت و طرب دارى‌

خواهدت ناتوان بصد زارى‌

كه بود غمز بر پدر خواند

مه بود بر تو خواجگى راند

تا پدر زند، با تو بد ساز است‌

چون پدر مرد خصم و انباز است‌

آنكه عم تو و آنكه خال تواند

همه در بند جاه و مال تواند