اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥٧ - الباب الخامس عشر فى مذمة الدنيا

ترجمه: سقراط گفت: دنيا بسوى سه چيز [طلب كنند: بى‌نيازى و عزت و راحت.

پس هركس آن را] طلب نكند عزيز شود، و هر كه قانع گردد مستغنى شود، و هر كه سعى كمتر كند راحت يابد. يعنى: هر سه بترك دنيا حاصل شود نه بدنيا.

(٤٦) الدّنيا اربعة اشياء: البناء و النّساء و الطّلاء و الغناء[١] ترجمه: دنيا چهار چيز است: بنا و زنان و شراب و توانگرى‌[٢].

(٤٧) الدّنيا ربّما اصيبت بغير حزم فى الرّاى و لا فضل فى الدّين.

فان اصبت حاجتك منها و انت مخطى، و ادبرت عنك و انت مصيب، فلا يستحقّنّك ذلك الى معادلتها و مجانبة الصّواب. ترجمه: دنيا بسيار بود كه بى‌حزم راى و فضل [در][٣] دين بدست آيد. پس اگر حاجت خود از دنيا بيابى و مخطى باشى، و از تو برگردد و تو مصيبت باشى بايد كه تو را آن صلاحيت دنيا و مجانبت صواب نگرداند[٤].

(٤٨) من سال اللّه الدّنيا فانّما ساله طول الوقوف. مافاتك من الدّنيا فهو غنيمة. ترجمه: هر كه از خدا دنيا خواهد حساب دراز خواسته باشد. هر چه از دنيا فوت شود غنيمتى باشد.

(٤٩) فى الوحى القديم: اذا احبّ العالم‌[٥] الدّنيا، نزعت لذّة

[١]الحكمة الخالدة ص ١٠ (از جاويدان خرد هوشنگ) نيز رسائل البلغاء ص ٤٧٢ از همان هوشنگ و ص ١٤٨ از يتيمة السلطان ابن مقفع.

[٢]گويا «خنياگرى» درست است.

[٣]اصل: و

[٤]ترجمه در اينجا گويا كم دارد و متن هم درست نيست.

[٥]اصل: اللّه العالم.