جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٩٥ - فصل سوم در بيان آنكه جهاد كردن با چند فرقه و با كدام جماعت واجب است
فصل سوم در بيان آنكه جهاد كردن با چند فرقه و با كدام جماعت واجب است
بدانكه سه طايفهاند كه قتال كردن با ايشان واجب است:
طائفه اوّل: حربى، و ايشان دو گروهاند: گروه اوّل: مردان چندند كه غيرخداى را پرستش مىكنند؛ چون آفتابپرستان و ستارهپرستان و بتپرستان و غيراينها. گروه دوم:
جماعتىاند كه هيچچيز را پرستش نمىنمايند، چون ملحدان و دهريان. و با اين هردو جماعت جهاد كردن درحال حضور امام واجب است تا آنكه مسلمان شوند، و از اين دو طايفه جزيه قبول نمىتوان كرد.
طائفه دوم: اهل كتابند و ايشان نيز دو قوماند: قوم اوّل: جماعتىاند كه كتابىدر دست دارند و پيغمبرى داشتهاند چون جهودان كه تورات كتاب ايشان است و موسى كليم- عليه التحية والتسليم- پيغمبر ايشان. و نصارى كه انجيل كتاب ايشان است و عيسى ٧ پيغمبر ايشان. قوم دوم: آنان كه كتابى ندارند و پيغمبرى نداشتهاند، امّا به شبه كتابى و پيغمبرى قائلاند، چون مجوسان كه مىگويند: كتابى موسوم به «ژند و پاژند» دارند و پيغمبرى «زردشت» نامداشتهاند، و در احاديث وارد شده كه ايشان كتابى داشتهاند آن را سوختهاند، و پيغمبرى داشتهاند كه او را كشتهاند، و پيغمبر ايشان كتابى بديشان[١] [١] آورده بود كه به پوست دوازده هزار گاو نوشته بودند[٢]. و جهاد با اين دو فرقه نيز واجب است تا آنكه مسلمان شوند، يا جزيه قبول كنند با شرايط.
شرايط جزيه دوازده شرط مىباشد:
شرط اوّل: قبول نمودن جزيه است، و آن مقدارى است كه امام يا نايب امام هرساله در آخر سال برسرهاى مردان عاقل بالغ اين دو طايفه اگرچه پير و لنگ و زمينگير باشند يا برزمينهاى ايشان مقرّر فرمايد.
و ميانه مجتهدين خلاف است كه آيا بنده جزيه مىدهد يا نه؟ اقرب آن است كه نمىدهد. و بعضى از مجتهدين فرق كردهاند ميانه بنده يهودى كه مِلك مسلمان باشد
[١] براى آنان.
[٢] كافى ٣: ٥٦٧، حديث ٤، وسائل ١٥: ١٢٦، حديث ١.