جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٠ - اما احكام آب كه اول پاككنندههاست
مطلب دوم در بيان مسائل طهارتى كه احتياج به نيّت ندارد
اين طهارت را ازاله نجاسات گويند،
و ازاله نجاسات به دوازده چيز مىشود كه در شرع آنها را مُطهّرات گويند:
اوّل: آب. دوم: زمين. سوم: آفتاب [١]. چهارم: آتش [٢].
پنجم: استحاله. ششم: انتقال [٣]. هفتم: انقلاب. هشتم: نقص [٤]. نهم: اسلام. دهم:
زوال عين. يازدهم: مسح بهطاهر. دوازدهم: تبعيّت. و احكام اين مطهّرات دوازدهگانه بهتفصيل مذكور مىشود:
امّا احكام آب كه اوّل پاككنندههاست:
بدان كه آب يا مطلق است يا مضاف، و آب مطلق آن است كه در عرف و عادت آب گويند بىآنكه قيدى با او باشد، و مضاف آن است كه با قيد آب گويند، مثل آبِ گُل و آبِ غوره.
و آب مطلق يا جارى است يا غيرجارى، و آب غيرجارى چهار قسم است: آب مساوى كُر، و آب كم از كُر، و آب زياده بر كُر، و آب چاه. پس آب مطلق به پنج قسم منقسم شد.
______________________________
[١]-
مطهّر بودن آفتاب محلّ تأمّل واشكال است و احتياط با نبودن عسر و حرج سبيل
نجاتاست. (كوهكمرهاى)
[٢] با حصول استحاله به آن. (خراسانى)
* احوط مطهّر نبودن آتش است. (كوهكمرهاى)
[٣] انتقال قسمى است از استحاله. (كوهكمرهاى)
[٤] بنابر نجاست عصير به غليان. (خراسانى)