جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٣٩ - فصل اول در اقسام شكار
مكروه مىدانند. [١][١]
) سوم: شكار كردن در خانه غيرى بىاذن او.
چهارم: شكار كردن به غير از سگ و تير و نيزه و شمشير [٢] چون شكار كردن باز و باشه و چرغ و پارس و پلنگ و كمان كروهه[٢] و كندن سر شكار و كوفتن سر او و كشتن به تفنگ، و سيّد مرتضى علمالهدى نقل اجماع اماميّه كرده است برحرام بودن شكارى كه بهغير از سگ معلّم و تير و نيزه و شمشير كشته باشند[٣]. و بعضى از مجتهدين گفتهاند كه آنچه درندها چون پارس و پلنگ بكشند حلال است[٤]. و در حديث صحيح بزنطى از حضرت امام رضا ٧ روايت شده كه آن حضرت فرمودهاند كه: اگر پارس شكارى را بكشد حلال است[٥] و بعضى از مجتهدين گفته كه سواى سگ شكارى به هر چه شكار كنند حرام است[٦] و اين قول ضعيف است. و بعضى از مجتهدين شكار كردن به كمان كروهه را مكروه مىدانند [٣][٧].
______________________________
[١]
قول آن بعض اقوى است. (نخجوانى، يزدى)
[٢] و نحو آن از هر آلت تيزى و مراد به حرمت در ماعداى مذكورات حرمت فعل نيست، بلكهحرمت گوشت آن حيوان است هرگاه آن را ذبح شرعى نكند. (نخجوانى، يزدى)
[٣] قول اوّل از اين اقوال احوط است. (تويسركانى)
[١] شهيد اوّل، دروس ٢: ٣٩٧. محقّق، شرايع ٣: ٢٠١ و مختصر نافع: ٢٤١.
[٢] باشه: هم ريشه باز، يكى از پرندگان شكارى، چرغ: پرندهاى است شكارى، جزو رسته عقابها، كه جثّهاش از باز و كلاغ كوچكتر است. پارس: يوزپلنگ. كمان كروهه: و آن كمانى باشد كه بدان گلوله و مهره گلين اندازند.
[٣] سيّدمرتضى، انتصار: ٣٩٤.
[٤] علّامه حلّى در مختلف ٨: ٣٤٩ به ابن ابى عقيل نسبت داده است. شيخ طوسى، تهذيب ٩: ٢٨ و ٢٩.
[٥] تهذيب ٩: ٢٩، حديث ١١٤. وسائل ٢٣: ٣٤٤ حديث ٤.
[٦] شيخ طوسى، خلاف ٦: ٥. سيّدمرتضى، انتصار: ٣٩٤. ابن ادريس، سرائر ٣: ٨٢.
[٧] سلّار، مراسم: ٢٠٨.