جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٧٣ - قسم سىام آنچه در آن ده مثقال طلا لازم است
و از جايى به جايى ديگر نقل [١] كرده باشد.
قسم بيست و هفتم: آنكه در آن سى و سه نفر شتر لازم است
چون مأمومه وآن جراحتىاست درسر كه بهخريطه دماغكه آنرا امّالرأس مىگويند رسيده باشد، و بعضى از مجتهدين خونبهاى آن را سى و سه شتر و ثلث شتر گفتهاند[١].
قسم بيست و هشتم: آنچه در آن سى و سه نفر شتر و زيادتى ارش لازم است
چون دامغه [٢] و آن زخمى است در سركه خريطه دماغ را بشكافد، و دور است كه آدمى با اين زخم زنده بماند.
قسم بيست و نهم: آنكه در خونبهاى آن قياس به همان عضو بايد كرد
چون حارصه دست مثلًا، چه در آن نصف شتر بايد داد.
قسم سىام: آنچه در آن ده مثقال طلا لازم است
و آن سه امر است:
اوّل: شكستن ضلعى كه نزديك بازو باشد.
دوم [٣]: منى را بىرخصت زن آزاد دائمى بيرون فرج او ريختن، چه در اين صورت بر او لازم است كه ده مثقال طلا به آن زن دهد. [٤]
______________________________
[١]
هرگاه استخوان را ازجائى بهجائى ديگر نقل كرده باشد در او پانزده شتر ديه ثابت
است مگر اينكه موضحه هم باشد كه در اين صورت مجنى عليه مىتواند كه قصاص كند بقدر
ايضاح و ده شتر هم بگيرد. (تويسركانى)
* در منقله پانزده شتر است. (يزدى)
[٢] در آن ثلث ديه است در ارش تأمّل است. (يزدى)
[٣] لزوم ديه در اين دو صورت احوط است. (تويسركانى)
[٤] بر قول بعضى ولكن معلوم نيست. (يزدى)
[١] شيخ طوسى، مبسوط ٧: ١٢٢. علّامه حلّى، قواعد ٣: ٦٩٠. شهيد ثانى، روضه ١٠: ٢٧٣ و ٢٧٤ و مسالك ١٥: ٤٦٠.