جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٢٧ - شرط يازدهم آنكه گواهى را به لفظ بگويند با قدرت ٢
نكنند.[١]
شرط دهم آنكه: در حقوق الناس به سر خود گواهى ندهند
تا آنكه حاكم شرع از ايشان گواهى نطلبد، پس اگر به سر خود گواهى دهند گواهى ايشان در آن معامله كه به سر خود جهت آن گواهى داده باشند مقبول نيست [١] امّا اگر در معامله ديگر باشد مقبول است اگر در آن به سر خود گواهى ندهند، امّا اگر گواهى دادن ايشان در حقوق اللَّه به سر خود باشد مسموع است.
شرط يازدهم آنكه: گواهى را به لفظ بگويند با قدرت [٢]
چه اشارت كافى نيست، امّا در گنگ اشاره كه دلالت برمقصود كند كافى است.
و شرط نيست در گواه آنكه بيگانه باشد چه گواهى خويشان نيز مقبول است، و آيا گواهى پسر برپدر مقبول است؟ ميانه مجتهدين در اين خلاف است، اقوى [٣] آن است كه صحيح نيست. [٤]
و مىبايد كه گواهان در وقت گواهى دادن به اين شروطى كه مذكور شد متّصف باشند، پس اگر اين شروط در وقت گواه شدن در ايشان نباشد و در وقت گواهى دادن متّصف به آنها شوند گواهى ايشان مقبول است، مگر در گواهان طلاق كه مىبايد در وقت گواه شدن برطلاق به اين شروط متّصف باشند چنانچه مذكور شد.
______________________________
[١]-
على الاحوط. (تويسركانى)
* على الاحوط. (صدر)
[٢] و ايضا شرط است اينكه سائل به كفّ نباشند. (يزدى)
[٣] اقوى آن است كه صحيح است. (تويسركانى)
[٤] معلوم نيست. (صدر)
* محلّ اشكال است. (يزدى)
[١] آنچه در بين علامت است در بعضى از نسخهها نيست.