جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٠ - فصل اگرسگ ظرفى را بهزبان بليسد ٤ و خواهندكه به آبقليل آنرا طهارت دهند،
نهم: شيره انگور
[١] هر گاه بجوشد [٢] كه چهار دانگه[١] كم نشده باشد.
دهم: فُقّاع
يعنى بوزه[٢] و آن نجس است اگرچه مست كننده نيست.
يازدهم: حيوانى كه بميرد بهشرط آنكه در حال حيات خون جهنده داشته باشد
خواه گوشت آن حلال باشد و خواه حرام، و جميع اجزاى آن نجس است مگر اجزايى كه حسّ نداشته باشد مثل مُو و استخوان و شاخ و سُم از حيوانى كه نجسالعين نباشد.
و سيّد مرتضى برآن است كه اجزاى نجسالعين كه حسّ نداشته باشد- مثل مو واستخوان سگ و خوك- طاهر است[٣] و باقى مجتهدين خلاف او كردهاند [٣].
فصل اگرسگ ظرفى را بهزبان بليسد [٤] و خواهندكه به آبقليل آنرا طهارت دهند،
بايد كه آنرا به خاك پاكبمالند [٥] وبعد ازآن دو نوبت [٦] به آببشويند، واگرخاكمتعذّر باشد بعضى از مجتهدين برآنند كه هرچه شبيه به خاك باشد- مثل اشنان و سبوس [٧]-
______________________________
[١]
بنابر احوط اگرچه اقوى طهارت است. (خراسانى)
* گذشت كه اقوى طهارت آن است، هرچند احتياط اولى است. (يزدى)
[٢] مراد از جوش، غليان است كه اسفل آن اعلا و اعلاى آن اسفل شود. (صدر)
[٣] دوازدهم عرق جنب از حرام است بنابر احوط، بلكه خالى از قوّت نيست، و ملحق به آن است عرق شتر جلّال نيز. (دهكردى، صدر)
[٤] يا در آن آب يا مايع ديگر بخورد. (نخجوانى، يزدى)
[٥] احوط ماليدن آن است به خاك تر شده نيز و احوط از آن ماليدن دفعه سوم است به آب گل. (صدر)
[٦] اولى آن است كه بعد از خاك مالى شش نوبت با آب بشويند تا اينكه مجموع آن هفت نوبت شود. (كوهكمرهاى)
[٧] عوض خاك نمىشوند و به آب شستن نيز كفايت نمىكند. (يزدى)
[١] يعنى ٤٦، دو ثلث.
[٢] بر وزن كوزه: شرابى كه از آرد برنج و ارزن و جو سازند.
[٣] سيّد مرتضى، ناصريات: ١٠٠.