جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧١٩ - قسم هشتم كنيزانى كه شوهران ايشان مرده باشند
كنند [١] يا خواهند كه زياده برچهار زن بعد از طلاق يكى از ايشان در سفر تزويج كنند بايد نه ماه صبر كنند چه احتمال حامله بودن ايشان است.
قسم هفتم: جماعتى از زنان كه عدّه ايشان چهار ماه و ده روز است
و ايشان جماعتى از زنانند كه شوهران ايشان مرده باشند [٢] و اگر چه شوهران ايشان بنده باشند، چه برايشان لازم است كه چهار ماه و ده روز عدّه نگاه دارند، و در آن مدّت ترك زينت كنند يعنى جامه نيكو نپوشند و بوى خوش بهكار نبرند- يعنى برخود نزنند- و سرمه نكشند، و اگر احتياج به سرمه پيدا كنند شب بكشند و روز پاك كنند و حنا نبندند وسفيدآب به روى نمالند. و هرچه در عرف و عادت آن را زينت دانند برايشان حرام است، امّا ايشان را پوشيدن لباس مخصوص لازم نيست زيرا كه آن به سبب اختلاف شهرها و عادتها مختلف مىشود، پس هرجامهاى كه در عرف و عادت آن را زينت گويند نپوشند. امّا سر خود را شانه زدن و بدن را از چرك پاك گردانيدن و مسواك كردن و ناخن گرفتن و در خانهاى عالى بودن و برفرشهاى نيكو نشستن حرام نيست. و همچنين زينت كردن فرزندان و كنيزان و زنانى كه شوهران ايشان مرده باشند نيز حرام نيست.
و در آنچه مذكور شد فرقى ميانه زنان مدخوله و غيرمدخوله و كوچك و بزرگ نيست، خواه در حيض ديدن عادتى مقرّر داشته باشند و خواه نداشته باشند. و همچنين كنيزانى كه آقا به ايشان دخول كرده باشد و حامله باشند [٣] بعد از مردن آقا چهار ماه و ده روز عدّه نگاه مىدارند.
قسم هشتم: كنيزانى كه شوهران ايشان مرده باشند
اگرچه آن شوهران آزاد باشند، چه عدّه ايشان بعد از مردن شوهران ايشان شصت
______________________________
[١]-
يعنى با آن مطلّقه زياده بر چهار شود. (نخجوانى، يزدى)
[٢] و آن زنان آزاد باشند. (نخجوانى، يزدى)
[٣] بلكه پيشتر زائيده باشند و امّا هرگاه در حال موت آقا از او حامله باشند عدّه ايشان ابعد الاجلين است. (نخجوانى، يزدى)