جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٦٣ - اما شانزده امر سنت
چهارم: بهترين رَخْت خود پوشيدن.
پنجم: پياده و پابرهنه ذكرگويان به مُصلّا رفتن.
ششم: زندانيان را به مُصلّا بردن بهطريقى كه در نماز جمعه مذكور شد.
هفتم: نماز را به جماعت گزاردن.
هشتم: خواندن سوره «سَبِّحِ اسْمَ ربّك الأعلى» در ركعت اوّل [١] و سوره «والشمس» در ركعت دوم.
نهم: بلند خواندن فاتحه و سوره.
دهم: اين دعا را در قنوت خواند: «اللَّهُمَّ اهْلَ الْكِبْرِيآءِ وَالْعَظَمَةِ وَاهْلَ الْجُوْدِ وَالْجَبَرُوتِ وَاهْلَ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ وَاهْلَ التَّقْوى وَالْمَغْفِرَة، اسْئَلُكَ بِحَقِّ هذا الْيَوْمِ الَّذيْ جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِميْنَ عيْدًا وَلِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه ذُخرًا وَشَرَفًا وَكَرامَةً وَمَزيْدًا، انْ تُصَلّيِّ عَلى مُحَمَّدٍ والِ مُحَمَّدٍ، وَانْ تُدْخِلَنا فيْ كُلِّ خَيْرٍ ادْخَلْتَ فيْهِ مُحَمَّدًا والَ مُحَمَّدٍ وَانْ تُخْرِجَنا مِنْ كُلِّ سُوْءٍ اخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّدًا والَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ، اللَّهُمَّ انَّا نَسْئَلُكَ خَيْرَ ما سَئَلَكَ بِه عِبادُكَ الصَّالِحُوْنَ، وَنَعُوْذُبِكَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ عِبادُكَ الْمُخْلِصُونَ».
يازدهم: نماز را برروى زمين بىحايل واقع شود.
دوازدهم: دو خطبه بعد از نماز خواندن بهطريقى كه در نماز جمعه گذشت.
سيزدهم آنكه: اگر نماز عيد رمضان باشد خطيب در اثناى خطبه آداب فطره دادن را بهمردم بيان كند، و اگر عيد قربان باشد آداب قربان كردن را بيان نمايد.
چهاردهم آنكه: خطيب ايستاده خطبه را بخواند.
پانزدهم آنكه: اين نماز در صحرا واقع شود، مگر در مكّه معظّمه كه در مسجدالحرام أولى است.
شانزدهم: در وقت برگشتن از مصلّى از راه ديگر برگردند.
______________________________
[١]-
اگر در ركعت اوّل سوره والشَّمس بخواند و در ركعت دوم غاشِيَه نيز سنّت را به عمل
آورده. (كوهكمرهاى)