جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٤٩ - فصل اول در احكام غصب كردن
مطلب سوم در بيان احكام غصب كردن و توابع آن
و در آن سه فصل است:
فصل اوّل در احكام غصب كردن
بدانكه غصب، گرفتنِ مال غير است از روى تعدّى و غلبه، پس اگر كسى را از مالش منع كنند و متصرّف آن نشوند او را غاصب نمىگويند.
و تصرّف [١] در آنچه قابل نقل باشد نقل كردن آن است، و در چاروا سوار شدن بر او، و در فرش نشستن بر آن، و در عقار[١] دخول نمودن در آن، و در خانه دخول در آن و بيرون كردن صاحب خانه كافيست. [٢]
و غصب كردن حرام است به حسب عقل و كتاب و حديث و اجماع، و تصرّف كردن غاصب در آن مال حرام است سواى ردّ كردن به صاحبش، چه ردّ آن واجب است اگرچه متعذّر باشد [٣] چون چوب در عمارت و لوح در كشتى و اگرچه محتاج به ويران
______________________________
[١]-
مناط استيلاء و تحت يد در آوردن است كه به حسب مقامات مختلف مىشود. (دهكردى،
يزدى)
[٢] غصب استيلاء و در تحت يد تسلّط در آوردن مال غير است عمداً و عدواناً، سوار شدن و نشدن و امثال آن ميزان نيست. (صدر)
[٣] يعنى صعوبت داشته باشد. (دهكردى، يزدى)
[١] عقار: سراى و زمين، خواه داراى بنا باشد يا نباشد.