جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٧٧ - مطلب دوم در بيان آنچه فى الجمله ميراث خوار را از ميراث بردن مانع مىشود
چه در اين صورت آن طفل ميراث نمىبرد مگر چهار يك مال.
شانزدهم: مشتبه شدن وارث آزاد و بنده، و در بعضى روايات [١] وارد شده كه بهقرعه [٢] آزاد را بيرون آرند و ميراث به او دهند[١].
هفدهم: قدر قيمت كفن و خرج دفن كردن ميّت، چه ورثه از آن ميراث نمىبرند.
هجدهم: وصيّت كردن ميّت سه يك [٣] مال خود را براى كسى، چه در اين صورت ورثه از سه يك مال او ميراث نمىبرند.
نوزدهم: مالى را كه ميّت وقف كرده باشد [٤] چه ورثه از آن نيز ميراث نمىبرند.
بيستم: جنايت كردن بنده از روى عمد بر كسى، چه در اين صورت اگر او را بكشند وارث ازقيمت آن محروم است. امّا اگر جنايت بنده خطا باشد محرومنيست، چه در اين صورت مخيّر است ميانه دادن غلام يا دادن ديت جنايتى كه در شرع جهت آن جنايت مقرّر باشد.
بيست و يكم: فرزند نداشتن [٥] زن، چه آن زن از شوهر از زمين ميراث نمىبرد.
بيست ودوم: حرام مؤ بّد شدن زن مدخوله برشوهربهواسطه شير دادن زن كوچك، چه دراين صورت اوميراث نمىبرد. ودر عيب اگر از طرف مرد باشد خلاف است. و اين دو امر را مجتهدين در موانع ارث در كتاب ميراث ذكر نكردهاند و از خواصّ اين كتاب است. [٦]
______________________________
[١]-
به ملاحظه ورود بعضى روايات ترك قرعه و احتياط را ننمايند. (صدر)
[٢] عمل به قرعه احوط است. (تويسركانى)
[٣] يا بيشتر با عدم اجازه وارث. (يزدى)
[٤] شمردن اين امر و امر بعد وجه ندارد، چنانچه مخفى نيست. (يزدى)
[٥] ظاهر عدم فرق است در اين حكم ميان ذات ولد و غير ذات الولد. (تويسركانى)
* در فرزند داشتن ترك احتياط به تصالح و تراضى ننمايند. (صدر)
* فرزنددار نيز چنين است بنابر اظهر. (يزدى)
[٦] وجه ذكر اين دو معلوم نيست، زيرا كه هرگاه موت بعد از حرمت ابدى يا بعد از فسخ در عيب باشد از زوجيّت خارج شده است، پس وجهى از براى ارث بردن نيست و بايد تأمّل و مراجعه شود. (يزدى)
[١] كافى ٧: ١٣٨، حديث ٧. وسائل ٢٦: ٣١٢، حديث ٢.