جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٧٨ - قسم پنجم تجارت و كسب مكروه
و بعضى از مجتهدين آن را حرام مىدانند. [١][١]
شانزدهم: فروختن چيزى زياده از آنچه خريده باشد به مؤمن با [٢] احتياج.
هفدهم: فروختن املاك، مگر آنكه به قيمت آن مِلكى بهتر از آن بخرند.
هجدهم: فروختن كنيز حامله كه او را خريده باشد و بعد از چهار ماه به او دخول كرده باشد.
نوزدهم: خريدارى نمودن خويشانى كه به خريدن براو آزاد نشوند، چون برادر و عمّ و خال.
بيستم: فروختن زره و خُود و كفش به اعداى دين در غيرحال صلح. [٣]
بيست و يكم: فروختن انگور و چوب به شراب فروش و بت تراش، نه به قصد [٤] شراب ريختن و بت تراشيدن.
بيست و دوم: نوحه كردن به باطل [٥] و اجرت گرفتن بر آن. امّا اجرت گرفتن بر نوحهكردن به حقّ جايزاست، زيرا كه حضرت امامجعفرصادق ٧[٢] وصيّت كرده بود كه درهمىچند به نوحهگران دهند كه در موسم حجّ در منى فضائل ايشان را بخوانند[٣].
______________________________
[١]
و اين احوط است. (تويسركانى)
[٢] يعنى هرگاه خريدن او به جهت قوت باشد نه از براى تجارت، و كراهت در صورتى است كه فروشنده ضرورت نداشته باشد به ربح گرفتن. (نخجوانى، يزدى)
[٣] اقوى حرمت است مثل سلاح. (دهكردى، يزدى)
[٤] ونه با علم بهاينكه شراب مىكند ويا بت مىتراشد، اگرچه قاصد نباشد. (دهكردى، صدر)
* هرگاه بداند كه شراب يا بت مىكند احوط نفروختن به او است، هرچند به اين قصد نباشد. (يزدى)
[٥] نوحه كردن به باطل و اجرت گرفتن حرام است. (تويسركانى، دهكردى، صدر)
* و اگر مشتمل بر دروغ باشد حرام است، بلكه احوط در باطل ترك است مطلقاً، هرچند دروغ نباشد. (يزدى)
[١] حلبى، كافى: ٢٨٣. شيخ طوسى، استبصار ٣: ٦٥ و ٦٦. محقّق، مختصر نافع: ١١٧.
[٢] در روايت: امام باقر ٧.
[٣] كافى ٥: ١١٧ حديث ١. وسائل ١٧: ١٢٥، حديث ١.