جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٤٥ - فصل اول در عاريت دادن
مطلب دوم در بيان عاريت دادن و امانت نزد كسى سپردن
و در آن دو فصل است:
فصل اوّل در عاريت دادن
و آن عقدى است جايز، و هريك از ايشان را مىرسد رجوع كردن، الّا در دفن ميّت مسلمان كه در آن رجوع بعد [١] از دفن جايز نيست، چه شكافتن قبر حرام است تا آنكه استخوان او پوسيده شود. و بعضى از مجتهدين استثنا كردهاند چيزى را نيز كه رجوع كردن بهآن ضرر رسد به كسىكه آن را عاريت كرده، چون پارچه چوبى كه جهت بستن رخنه كشتى بهعاريت گرفته باشد در دريا، رجوع به [٢] آن نمىرسد چه آن موجب ضرر است[١].
و شروط آن هفت است:
اوّل: ايجاب، و آن هرچيزى است كه دلالت كند برعاريت گرفتن چيزى از كسى،
______________________________
[١]-
شبهه نيست در اينكه عدم رجوع در دفن و در آنچه بعضى از مجتهدين گفتهاند
موافقاحتياط است و سزاوار نيست ترك اين احتياط. (تويسركانى)
[٢] البتّه رجوع ننمايند. (صدر)
[١] علّامه حلّى، تحرير ٣: ٢١٤. شهيد ثانى، مسالك ٥: ١٣٤ و روضه ٤: ٢٥٩.