جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٠٤ - اما دو امر واجب
هشتم: نماز گزاردن و در دست انگشتر آهن باشد.
نهم: بدون رِدا نماز گزاردن.
دهم: آن كه زن بدون گردن بند يا قلّاده [١] نماز كردن.
يازدهم: آنكه در پا خلخال داشته باشد كه صدا كند.
دوازدهم: در قباى بند بسته نماز كردن.
سيزدهم: آهنِ ظاهر با خود داشتن، امّا اگر پنهان باشد با خود داشتن آن مكروه نيست.
چهاردهم: نماز كردن مرد در جامه زرد يا سرخ.
پانزدهم: اشتمال صمّاء، يعنى دو طرف ردا را از زير بغل بيرون آوردن و بر يك دوش انداختن.
مبحث دوم در مكان نماز:
بدان كه سى و سه امر است كه به مكان نماز تعلّق دارد: دو امر واجب، و چهار امر سنّت، و بيست و هفت امر مكروه:
امّا دو امر واجب:
اوّل آنكه: مكان نماز غصبى نباشد، كه نماز در مكان غصبى باطل است، مگر آنكه مالك رخصت دهد.
و همچنين در ملك شخصى بىرخصت او نماز صحيح نيست، و رخصت چهار نوع است: اوّل: رخصت صريح، مثل آنكه مالك گويد كه: در منزل من نماز بگزار.
دوم: رخصت ضمنى [٢] مثل آن كه بگويد: امروز در منزل من باش. سوم: رخصت فحوا مثل آنكه مهمانى را به منزل خود آورد. چهارم: رخصت شاهد حال و آن در مثل صحرا و حمّام و كاروانسراست كه حال شاهد است به آن كه مالك به نماز كردن در آن راضى است.
______________________________
[١]
يعنى بدون زينت، وقلّاده و گردن بند خصوصيّت ندارد. (خراسانى)
[٢] اين هم از رخصت فحوا است. (خراسانى)