جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١١٧ - تتمه آنچه به اذان متعلق است سى امر است نوزده امر سنت، و نه امر مكروه، و دو امر حرام
براى آن واجب مىدانند[١] و بعضى مخصوص آن نمىدانند بلكه اذان را از براى هريك از نمازهاى پنجگانه واجب مىدانند[٢] و بعضى همين [را] از براى نماز صبح و مغرب واجب مىدانند و بس[٣].
و اذان از براى غيرنمازهاى پنجگانه سنّت نيست بلكه حرام است، امّا سنّت است كه سه نوبت «الصلاة» گفته شود. و در اذان گفتن از براى نماز يوميّه ثواب عظيم است واحاديث در اين باب از حضرت رسالت پناه ٦ و حضرات ائمّه معصومين : بسيار است، مثل آنكه در حديث آمده كه: هركس در شهرى از شهرهاى اسلام اذان بگويد بهشت بر او واجب مىشود[٤].
و بدانكه لازم نيست كه مؤذّن بالغ باشد، پس اگر طفل مميّز اذان بگويد كافى است.
و اذان زن از براى زنان و از براى مردانى كه محرم او باشند [١] جايز است به شرط [٢] آنكه نامحرم آواز او را نشنود، امّا اگر زن بسيار پير باشد و از شنيدن آواز او حظّى نباشد جايز است كه مردان نامحرم بشنوند [٣].
تتمّه: آنچه به اذان متعلّق است سى امر است: نوزده امر سنّت، و نُه امر مكروه، و دو امر حرام.
______________________________
[١]-
احوط عدم كفايت اذان زن است براى مردان محرم. (خراسانى)
* كفايت اذان زن براى مردانى كه محرم او باشند محلّ اشكال، بلكه منع است. (مازندرانى)
* لكن احوط عدم اكتفاء مرد است به اذان زن، هرچند محرم باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٢] اين شرط احوط است. (تويسركانى)
[٣] البتّه در اين صورت نيز اذان نگويد. (كوهكمرهاى)
[١] سيّد مرتضى در نماز صبح و مغرب و جمعه بر مردان و زنان واجب دانسته است، رسائل ٣: ٢٩، و به ابن جنيد در خصوص مردان نسبت داده است، رجوع شود به مختلف ٢: ١٩٩، و مدارك ٣: ٢٥٧.
[٢] قائل به اين قول يافت نشد.
[٣] علّامه در مختلف ٢: ١٢٠ و محقّق عاملى در مدارك ٣: ٢٥٧ به ابن ابى عقيل نسبت داده.
[٤] تهذيب ٢: ٢٨٣، حديث ١١٢٦. وسائل ٥: ٣٧١، حديث ١.