جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٣٢ - فصل اول در بيان احكام وقوف عرفات
باشد در وقت برخاستن شترى كه برآن سوار است از جا برخيزد.
و واجب است كه بعد از احرام بستن بهعرفات رود از وقت پيشين [١] تا وقت شام در عرفات توقّف نمايد. و چون شام شود به مشعرالحرام رود تا طلوع آفتاب آنجا توقّف نمايد. بعد از آن به منى رود، و در آنجا روز عيد، ميلى را كه «جمره عقبه» گويند به هفت سنگريزه بزند. و بعد از آن قربانى كند. و بعد از آن سر بتراشد، و به مكّه مراجعت نمايد به جهت طواف زيارت و سعى و طواف نساء. و بعد از آن به منى عود نمايد به جهت بودن آنجا در شبهاى تشريق و رمىجمرات ثلاثه. و اين اعمال در چهار فصل بهتفصيل مذكور مىشود:
فصل اوّل در بيان احكام وقوفِ عرفات
بدانكه مراد از وقوف عرفات، بودن در آن موضع شريف است از پيشين [٢] تا شام، خواه ايستاده باشد، و خواه نشسته و خواه تكيه كرده، و خواه پياده و خواه سواره.
و پيش از داخل شدن در عرفات هفت امر سنّت است:
اوّل آنكه: رفتن از مكّه به جانب عرفات در روز هشتم ماه ذيحجّه باشد نه قبل از آن، و آن روز را «يوم ترويه» گويند. امّا اگر بيمار شود، يا از كثرت ازدحام مردم در راه ملاحظه نمايد قبل از يوم ترويه به يك روز يا دو روز يا سه روز از مكّه بيرون رفتن او قصورى ندارد.
دوم آنكه: چون [٣] متوجّه عرفات [٤] شود اين دعا بخواند: «اللَّهُمَّ الَيْكَ صَمَدْتُ
______________________________
[١]-
بنابر احوط در بودن به عرفات از وقت پيشين. (خراسانى)
[٢] بودن در عرفات در وقت پيشين احوط است، چنانچه گذشت. (خراسانى)
[٣] چون از مكّه بيرون رود اين دعا را بخواند: «اللّهمّ ايّاك أرجو و ايّاك أدعو فبلّغني أهليوأصلح لي عملي» و چون به منى رسد دعاى بعد را بخواند و چون از منى متوجّه عرفات شود بخواند: «اللّهم إليك صمدت» إلى آخره. (كوهكمرهاى، نخجوانى، يزدى)
[٤] يعنى ازمنىمتوجّه عرفاتشود اين دعا را بخواند، و اما از مكّه كه متوجّه منى مىشود بخواند: «اللّهمّ ايّاك أرجو و ايّاكّ أدعو فبلّغني أهلي وأصلح لي عملي». (خراسانى، مازندرانى)