جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٠٥ - مقصد اول در بيان احكام خللى كه موجب بطلان نماز است
پنجم: هر گاه نداند [١] كه يك ركعت گزارده يا دو ركعت [٢].
ششم: شكّ در عدد ركعات نماز مغرب [٣] كردن.
هفتم: ركنى از اركان خمسه نماز كه نيّت و تكبير احرام [٤] و قيام و ركوع و دو سجده است زياده [٥] يا كم كردن، اگر چه از روى سهو باشد.
هشتم: [٦] فعل كثير در اثناى نماز كردن به حيثيّتى كه در عرف او را مُصلّى نگويند [٧] اگرچه سهواً باشد. امّا اگر فعل قليل باشد مثل كفش كندن يا عقرب به يك ضرب كشتن يا يك قدم پيش يا پس رفتن نماز باطل [٨] نمىشود.
نهم: سكوت طويل كردن بهطريق فعل كثير كه در عُرف او را مُصلّى نگويند.
دهم: يك ركعت يا زياده فراموش كردن و به خاطر نرسد مگر وقتى كه در مابين امرى از او صادر شده باشد كه نماز به آن باطل شود عمداً و سهواً مثل حدث يا پشت بهقبله كردن، امّا اگر در مابين امرى صادر شده باشد كه اگر عمداً صادر شود نماز باطل مىشود و اگر سهواً صادر شود نماز باطل نمىشود- مثل تكلّم به [٩] دو حرف- در اين
______________________________
[١]
يعنى شكّ نمايد در اثناء نماز بين يك و دو و در هر نماز واجبى، مگر در نماز
احتياط. (مازندرانى، نخجوانى)
[٢] و همچنين هرگاه نداند دو ركعت است يا سه، يا دو ركعت است يا چهار، يا دو ركعت است يا سه يا چهار، پيش از اكمال سجدتين. (يزدى)
[٣] بلكه در هر نماز غير چهار ركعتى از فرايض. (خراسانى)
* و همچنين نماز صبح و هر نماز واجب دو ركعتى غير از نماز احتياط. (دهكردى، يزدى)
* و همچنين شكّ كردن در نماز صبح و هر نماز واجب دو ركعتى، غير از نماز احتياط، مثل نماز در سفر يا نماز جمعه يا نماز عيد، واجب و غير آن. (مازندرانى، نخجوانى)
[٤] در بطلان نماز به زيادتى تكبير احرام سهواً اشكال است. (خراسانى)
[٥] زياد كردن نيّت متصوّر نيست. (كوهكمرهاى)
[٦] مبطل بودن هشتم و نهم احوط است. (تويسركانى)
[٧] يعنى ماحى صورت صلاة باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٨] هر فعلى كه ماحى صورت نماز است مبطل است، چه قليل و چه كثير. (كوهكمرهاى)
[٩] اگر تكلّم سهواً باشد نماز باطل نمىشود و عمداً مبطل است چنانكه ذكر شد. (تويسركانى)