جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٤١ - فعل دوم از افعال ثلاثه مناسك منى
نهم آنكه [١]: قربانى كردن در روز عيد [٢] واقع شود؛ و اگر متعذّر باشد در باقى ايّام ماه ذيحجّه جايز است.
دهم آنكه: بعضى از آن را تصدّق كند، و بعضى را خود [٣] بخورد، و بعضى را هديه [٤] كند.
امّا شش امرى كه در قربانى كردن سنّت است:
اوّل آنكه: اگر قربانى گوسفند يا بُز باشد بايد كه نر باشد، و اگر شتر يا گاو باشد بايد كه ماده باشد.
دوم آنكه: فربهى آن نمايان باشد، نه آنكه در فربهى و لاغرى ميانه باشد.
سوم آنكه: آن را در عرفات حاضر كرده باشد.
چهارم آنكه: اگر قربانى شتر باشد دست چپ او را مابين زانو و پاشنه ببندد.
پنجم آنكه: اگر شخصى را در كشتن قربانى نايب خود سازد، دست خود را در وقت كشتن [٥] بردست او گذارد.
ششم آنكه: در وقتى كه خواهد قربانى كند اين دعا بخواند: «وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذيْ فَطَرَ السَّمواتِ وَالْارْضَ حَنيْفًا مُسْلِمًا وَما ا نَا مِنَ الْمُشْرِكيْنَ، انَّ صَلاتيْ وَنُسُكيْ وَمَحْيايَ وَمَماتيْ للَّهِ رَبِالْعالَميْنَ لا شَريْكَ لَهُ وَبِذلِكَ امِرْتُ وَا نَا مِنَ الْمُسْلِميْنَ، اللَّهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَاللَّهُ اكْبَرُ، اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْي» و مقارن آن به كشتن مشغول شود.
______________________________
[١]-
نهم و دهم احوط است. (تويسركانى)
[٢] بنابر احوط، اگرچه اقوى جواز تأخير است تا آخر ايّام تشريق. (خراسانى)
[٣] بعضى را كه خود بايد بخورد على الاحوط مسمّى در آن كافى است، و امّا بعضى صدقهو بعضى هديه هر يك را بايد كمتر از ثلث آن نباشد. (خراسانى، مازندرانى)
* بنابر احوط و اقوى استحباب است. (نخجوانى)
[٤] بنابر احوط و اقوى كفايت صدقه دادن يا هديه كردن جميع آن است. (نخجوانى، يزدى)
[٥] بلكه خودش كارد را به دست بگيرد نائب دست بر دست او كه كارد گرفته گذارد و ذبح كند. (خراسانى، كوهكمرهاى، مازندرانى)